![]()
Nieuws
Weblogs
Ondernemen in Groningen
Werken en wonen
Facts & figures
Ambassadeurs
Energie
Innovatie
print deze pagina
Groningen, 24 mei 2007Mijn goede vriend Arjen Vos woont al zo’n vijftien jaar in Turijn, waar hij werkt voor de European Training Foundation. Dat is een instituut van de Europese Unie dat de partnerlanden van de EU helpt om de kwaliteit van hun onderwijssystemen te verbeteren. Onlangs werd Arjen 50 en om dat te vieren nodigde hij een groep (bridge-)vrienden uit voor een lang weekend in Cinqueterre. Donderdag vlogen wij dus naar Milaan en vandaar per auto naar de prachtige kust ten zuidoosten van Genua.
Schitterend weer. Cinqueterre bestaat uit vijf kleine dorpjes, die vooral door rotspaadjes met elkaar verbonden zijn. Je kunt er prachtige wandelingen maken van het ene naar het andere dorp. Verder zijn er een paar mooie strandjes. Tot onze verrassing is het zeewater al van een aangename temperatuur. Na de wandelinspanningen kan er dus gezwommen worden. En ’s avonds vanzelfsprekend heerlijk eten. We zijn met een groep van ruim 30 volwassenen en kinderen, allemaal groot feest.
Tussen de bedrijven door wordt er ook gespeeld om de Brouwersgracht Bridge Bolkaal (geen tikfout). Tot onze vreugde mogen mijn bridgepartner Guido Groos en ik de bolkaal in onze koffers terug naar Nederland vervoeren. Zondagavond zijn we terug in Groningen. Nog even een bliksembezoek aan onze neven Bas en Gijs, die hun 9e en 12e verjaardag vieren en dan is dit mooie weekend weer voorbij. Maandagavond een leuke bijeenkomst bij Hans Overdiep, onze enthousiaste promotor van de microwarmtekrachtketel. Hij heeft een proefexemplaar in zijn woning hangen. We ontvangen daar samen een gezelschap van de Ronde Tafel uit Assen en vertellen het een en ander over GasTerra en de micro-wkk. De heren zijn buitengewoon geďnteresseerd. Een van hen blijkt vroeger nog bij Hans te hebben gewerkt op het Gasunielab. Kleine wereld. Met die micro-wkk gaat het intussen steeds beter. De ontwikkeling leek even in gevaar te komen doordat de BG-groep in het Verenigd Koninkrijk ermee wilde stoppen. Nu heeft echter het Nederlandse bedrijf Exerion de rechten overgenomen en kan de ontwikkeling in Nederland verder gaan. Het is nog wel spannend of de overheid een deel van de subsidies die in de startfase zeker nodig zijn voor zijn rekening wil nemen. Hans maakt zich zorgen over een rapport van ECN, waarin staat dat je de milieuwinst van zo’n nieuwe ketel moet vergelijken met nieuwe grote elektriciteitscentrales die geen CO2 meer uitstoten, omdat dat wordt opgevangen en onder de grond opgeslagen (schoon fossiel). Ten opzichte van die referentie is de milieuwinst van de micro-wkk maar zeer de vraag. Als ik de volgende dag het “rapport” zie, heb ik grote moeite om niet heel boos te worden. Er staat geen getal in. De suggestie is dat we met die micro-wkk mensen gebonden zullen houden aan aardgas. Alternatieven daarvoor worden echter nauwelijks gegeven. Gaswarmtepomp? staat erin, met terecht een vraagteken. Conclusie van het stapeltje sheets: ga niet door met micro-wkk, maar gok erop dat er zo’n streng beleid komt dat grootschalige elektriciteitsopwekking geen nadelige milieu-effecten meer heeft. En dat terwijl er in de komende 25 jaar hoe dan ook nog miljoenen cv-ketels geplaatst zullen worden in Europa. Die zeker veel efficiënter kunnen worden door er micro-wkk’s van te maken. Ik vind de ECN-visie een typisch voorbeeld waarin het betere de vijand van het goede is. En de ervaring leert dat er dan uiteindelijk niets gebeurt. Want hoe mooi ik de ontwikkeling van schoon fossiel ook vind, de kans dat er in de komende jaren echt zulke centrales gebouwd gaan worden is nog altijd buitengewoon klein, omdat het peperduur is. We gaan dus maar snel een reactie maken. Dinsdag ben ik door Right Management uitgenodigd voor een lunchbijeenkomst in Onder de Linden in Aduard. Met de lunch zit het dus wel goed. Maar ook het aangeboden programma is interessant. Een professor uit Leuven geeft zijn visie op het binden en boeien van medewerkers. Dat doet hij aan de hand van verhalen over de grote artiest Houdini. Heel vermakelijk en leerzaam. Ik ben het in hoge mate met de professor eens, maar ben van mening dat je binden en boeien niet op een lijn moet zetten. Medewerkers van je bedrijf boeien is essentieel, maar je moet niet de ambitie hebben ze levenslang te willen binden. Als iemand zich kan verbeteren moet je ook weer vrolijk afscheid van elkaar kunnen nemen. Houdini was tenslotte vooral vermaard omdat hij zich zo snel van zijn boeien kon bevrijden. ’s Middags ben ik te gast bij een Op Weg Naar Huis bijeenkomst van het NCD (Nederlands Centrum van Directeuren en Commissarissen). Jeroen Dietvorst vertelt daar over zijn recente activiteiten als ondernemer. Boeiend verhaal en leuke discussie. Woensdag en donderdag rustige dagen op kantoor. Mooi, die brede grijns van Seedorf met zijn vierde Europacup. Komend weekend de nieuwe voetbaltalenten op Eurovoetbal in Groningen! rss
|

