Westeremden, 20/12

De allerlaatste nieuwjaarskaartenbestelling, de allerlaatste correcties op een folder waarvan het mooi zijn als hij dit jaar nog kan verschijnen en de allerlaatste voorbereidingen voor de allerlaatste conceptpresentatie van het jaar. Het hoort er allemaal bij en eigenlijk heeft het ook wel zijn charmes, hoe gek het klinkt. Je weet ieder jaar weer dat het gebeurt en dat het hectisch wordt. Maar tegelijkertijd weet je ook dat het allemaal uiteindelijk weer goed afloopt en dat iedere deadline zo goed en zo kwaad als het kan gehaald wordt. Het is zeker niet alleen de ‘kerstdrukte’ met het maken van Kerst- en Nieuwjaarskaarten. Maar het speelt natuurlijk wel mee. In dat opzicht overwegen we nog steeds om al onze klanten in juli, hartje zomer, een mailing te sturen in de trant van ‘de Kerst komt er weer aan: bestel nu je kerstkaarten’. Want de datum staat vast, het thema staat vast en in de kerstgroet zelf kun je ook niet al te veel variëren. Dus waarom niet in de zomer, wat zowel voor klant als bureau traditioneel een wat rustiger periode is, de kerstkaart alvast produceren? Het schijnt met de kerstpakketten ook te gebeuren. Toch maar eens weer overwegen voor komende zomer!


Het dorpse leven (5)
Zondagochtend rond half één zat ik net half ontkleed en uit te zweten op de bank van het wekelijkse potje voetbal in de Stad, toen er aan de deur werd geklopt (we hebben nog zo’n klopper op de deur). Gezien mijn after-sport-outfit liep Liset heen en opende de deur. Ik hoorde haar praten met naar ik kon waarnemen 2 mannen. Jehova’s waarschijnlijk. Wie er aan de deur waren vroeg ik Deanne, onze oudste. Oh, twee mannen, bevestigde ze mijn vermoeden. Inmiddels hoorde ik dat het gesprek zich had verplaatst van buiten de voordeur naar binnen in de hal. Geen Jehova’s dus. Ik liep dan ook heen en stond oog in oog met Paul Haenen en zijn vriend Dammy van der Geest. ‘Ik had al zo’n vermoeden’, zei ik waarop ze beiden wat ongelovig kijken. De afgelopen week hingen er namelijk posters in de stad dat Paul Haenen optrad. Nu heeft Paul Haenen ooit in ons huis in Westeremden gewoond samen met Dammy van der Geest. En op de één of andere manier kwam het bij het zien van die aankondigingsposters in me op dat hij wellicht nieuwsgierig zou zijn naar zijn voormalige boerderijtje op het Hogeland. En dat bleek dus te kloppen. Ze hadden gisteravond opgetreden in volle stadsschouwburg en waren nu onderweg naar een klein zaaltje in Wehe-den-Hoorn. En ze hadden het plan opgevat om even langs Westeremden te gaan. Dus begon een onverwachtse en erg grappige rondleiding door ons huis. Ja, de hal was nog precies hetzelfde, maar de kamer herinnerden ze zich toch anders. En die woonkeuken, nee, prachtig hoor, maar daar hadden toen zij er in woonden nog gewoon bedsteden gezeten. Koffie wilden ze niet want er zaten nog 3 muzikanten te wachten in de auto op de parkeerplaats aan de overzijde van het water. En ze vonden het een beetje een invasie om met 5 man op de stoep te staan. Bovendien stonden ze wat op tijd. Vanzelfsprekend kwam het gesprek nog even op Bert en Ernie. Het stemmetje van Bert moest maar even niet, aldus Paul. Daar had ie slechte ervaringen mee. De meeste kinderen schrikken toch van zo’n man die ineens Bert na gaat doen. Berts stem mag dan wel echt klinken, maar op televisie is Bert gewoon een pop en geen oudere man met een wilde haardos en een lange regenjas aan.