Groningen, 15/11

Vooropgesteld dat het natuurlijk een luxeprobleem is. Want het is natuurlijk een zegen dat je je niet druk hoeft te maken om je maandelijkse omzet. En het is natuurlijk helemaal een zegen dat je zelf kunt bepalen met welke nieuwe opdrachtgevers je in zee gaat en welke je vriendelijk bedankt. Op die manier hou je de krenten in de pap over en werk je alleen maar aan leuke en interessante klussen voor leuke opdrachtgevers. Maar ondanks dat kun je je toch vergalopperen. En hol je bijna tegen wil en dank van deadline naar deadline zonder ook maar even te genieten van je succes of heb je niet meer de mogelijkheid of het vermogen om de broodnodige momenten van zelfreflectie in te bouwen. Als je doelstelling als bedrijf dan ook nog is om met Plezier Naar Het Werk te gaan, is het zaak weer eens wat dingen op een rijtje te zetten en jezelf af te vragen of je nog wel op de juiste koers ligt.
Kortom, we zitten als bedrijf in een nieuwe volgende fase en hebben last van groeipijnen. Niets iets om je erg zorgen over te maken, wel iets om je druk over te maken. Wat dat betreft is het net als bij kinderen. Ze groeien met groeisprongetjes en dat gaat soms gepaard met pijntjes of gedragsveranderingen. Op het moment zelf vervelend en soms onzeker, maar je weet dat het bij groeien hoort en wel weer overgaat.
De conclusie is een simpele en goed te overzien. Door het proces anders in te richten, functies te herschikken en te splitsen, verantwoordelijkheden anders te beleggen en enkele nieuwe mensen aan te nemen kunnen we weer jaren vooruit op de manier zoals we wensen. Vanaf 1 januari zijn we hopelijk met z’n achten en blijven we volgens plan gestaag groeien waarbij we de uitgangspunten van 5 jaar geleden toen we begonnen, nog steeds omarmen, sterker, weer helemaal centraal hebben staan.
Het grappige is dat je in dit soort weken ineens allerlei ondernemers hoort met dezelfde verhalen. Of is dit juist omdat je er zelf op gefocust bent? In ieder geval levert dit leuke gesprekken op in de trant van ‘heb jij dat nu ook?’ en ‘hoe lossen jullie dat op?’. Op dat soort momenten besef je ook weer dat Ondernemen of het runnen van een organisatie gebaseerd is op algemene principes, ongeacht het product dat gemaakt wordt of de dienst die geleverd wordt. Zelfs de groeifase waarin je zit is te definiëren in algemene zin en te herleiden naar bekende groeimodellen voor organisaties. Hoe het ook zij, het biedt in ieder geval een stuk houvast.


Het stadse leven (3)

Verkiezingstijd. Ook in de stad begint het steeds meer te leven en komt de datum van 22 november merkbaar dichterbij. Wordt het rechtsgeoriënteerd, de gulden middenweg of toch wellicht een linkse meerderheid? In dat licht had ik vorige week een discussie met een relatie wat goed zou zijn voor ons vakgebied, de reclame en marketing. Een mooie case is natuurlijk de politieke verschuiving hier in de stad Groningen. Van een VVD/PvdA-coalitie naar een volledig links college. Wat merk je ervan op citymarketingbeleid waar we zelf erg bij betrokken zijn? Concreet nog niet veel, maar wel in perceptie en denken heb ik het gevoel. Zo op het eerste gezicht lijkt het nieuwe college nog niet veel op te hebben met zaken als stadspromotie –en marketing. Het is nog niet echt concreet terug te vinden in het programma. Het is te hopen dat ze het belang ervan inzien. De harde cijfers spreken boekdelen: die laten zien dat de inspanningen op citymarketinggebied concreet meer bezoekers en meer bestedingen opleveren voor de stad. Genoeg bewijsmateriaal voor handen wat dat betreft. Het mooie van de vorige coalitie was dat die noodzaak niet uitgelegd hoefde worden. En zeker bij iemand als Koen Schuiling, wethouder van Economische Zaken, was dat onderdeel in vertrouwde handen. Mocht het niet goed komen dan moet Koen binnenkort nog maar één keer terugkeren naar de Grote Markt en een lesje Stadspromotie Nut & Noodzaak verzorgen.